Przejdź do głównej zawartości

Kalatea (ostrzeszyn). Kwiat o pięknych liściach - roślina modląca się

Calathea (źródło:Wikipedia)
Ta przepiękna roślina pochodzi z Ameryki Południowej, głównie z Brazylii.
W naturze rośnie na dnie lasów deszczowych, gdzie nie ma z dużo światła lub jest ono bardzo rozproszone (co nie znaczy, że jest tam całkiem ciemno).
Stąd roślina wykształciła niezwykłe zachowanie pozwalające na wykorzystywanie nawet najmniejszego promyka światła - blaszka liściowa podążą za wschodzącym lub zachodzącym słońcem. Niektóre gatunki po zapadnięciu ciemności ustawiają swoje liście pionowo do góry.
Stąd, w niektórych krajach jest nazywana rośliną modlącą się.  Łacińska nazwa rodzaju ”Calathea” pochodzi od greckiego słowa ”kalathos” = kosz. Być może więc nazwa rośliny pochodzi od jej wartości użytkowej - niektóre gatunki służyły (służą) do wyrobu koszyków.

Uprawa
Kalatea niestety nie jest łatwa w uprawie, przeciwnie ma spore wymagania. Najkorzystniejsze dla niej są warunki przypominające szklarnię, choć niektóre gatunki dobrze czują się w naszych mieszkaniach. W domu nie urosną wysoko - z reguły do 30 cm, rzadkością jest też kwitnienie rośliny.


Stanowisko
Kalatei nie należy stawiać w miejscu o pełnym nasłonecznieniu, bardziej odpowiadają jej stanowiska jasne o rozproszonym świetle lub półcieniste.
W mieszkaniu najlepsze będzie okno wychodzące na wschód, doba będzie też wystawa północno-wschodnia lub północno-zachodnia.
Oczywiście roślina lubi ciepło i dużą wilgotność - nie lubi spadków temperatury poniżej 18°C. Nie służą jej też przeciągi.

Podlewanie
Bardzo regularne - letnią, odstałą, miękką wodą. Pamiętajmy, że przesuszenie kwiatka jest równie niebezpieczne jak i jego przelanie. Dlatego podlewamy tak często, aby ziemia była cały czas wilgotna (ale nie mokra).
Ponadto musimy roślinie zapewnić wysoką wilgotność powietrza. Ładnie będzie rosła w widnej łazience. W innym przypadku możemy postawić doniczkę na wilgotnym keramzycie. Oczywiście to nie wystarczy, dodatkowo codziennie rano dokładnie opryskujemy roślinę.

Nawożenie

Nawozimy co dwa tygodnie w okresie wegetacji, czyli od marca do września, słabym roztworem nawozów mineralnych. W okresie od marca do września nawozimy kalateę co dwa tygodnie w umiarkowanych ilościach.

Przesadzanie
Ponieważ roślina rośnie intensywnie - przesadzamy ją co roku, na początku wiosny. Doniczka powinna być tylko o numer większa. Na dnie doniczki kładziemy obowiązkowy drenaż (im grubiej tym lepiej).
Najodpowiedniejszą ziemią jest mieszanka złożona z jednakowych ilości ziemi darniowej, liściowej i torfu z domieszką piasku o pH 5-6.


Rozmnażanie
Łatwe, przez podział bryły korzeniowej dorosłej rośliny. Podczas podziału usuwamy wszystkie obumarłe części i skracamy zbyt długie korzenie. Sadząc poszczególne fragmenty karpy dajemy tylko taką doniczkę by swobodnie weszły korzenie. Przed rozmnażaniem warto na 2-3 dni wstrzymać podlewanie, będzie nam łatwiej roślinę podzielić.

Choroby i szkodniki

Normalnym zjawiskiem jest żółknięcie i zamieranie najstarszych liści. Staramy się je wyciąć przy samej ziemi.
Jeśli jest zbyt sucho, na roślinie pojawia przędziorek, czasem mączlik.
Ogólnie roślina jest odporna na choroby.

Ciekawostki

Gatunki mające duże i twarde liście służą jak u nas kartka papieru do zwijania np. w tubkę do przechowywania drobnych przedmiotów.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Celozja

Autorem artykułu jest Dianthusek W ostatnich latach, dzięki wprowadzeniu do uprawy odmian wysokich o ciekawych kolorach i kształtach kwiatostanów, celozja stała się rośliną bardzo modną. Ponadto ma ona szerokie zastosowanie.
Zależnie od odmiany, może być z dużym powodzeniem stosowana jako roślina z przeznaczeniem na kwiaty cięte (wysokie odmiany), jako roślina rabatowa i doniczkowa (odmiany karłowe i superkarłowe celozji grzebieniastej) oraz na suche bukiety.
Celozja nadaje sie do suszenia, gdyż zachowuje świeżość barwy kwiatów i nie zmienia kształtu kwiatostanów.
W uprawie mamy dwie formy celozji: pierzastą i grzebieniastą. Są to rośliny jednoroczne. Kwiaty ich są bardzo gęsto skupione.
U celozji pierzastej kwiatostany tworzą kłosy zebrane w wiechy, a u celozji grzebieniastej - kogucie grzebienie albo kule. Kwiaty mogą być białe, żółte, różowe, czerwone lub fioletowe.
Wysokość roślin zależy od odmiany i waha się od 15 do 70cm.

Uprawa
Zasadniczym terminem wysiewu jest marzec i kwiecień. W ma…

Corokia - niezwykła roślina doniczkowa z Nowej Zelandii

Dziś coś dla prawdziwych łowców okazów, roślina bardzo trudna do kupienia w Polsce.

Corokia, bo o niej mowa, jest wiecznie zielonym krzewem o niezwykłym wyglądzie.
Pochodzi z Nowej Zelandii i Australii. Inna nazwa corokii to krzew zygzakowaty, co doskonale oddaje wygląd gałązek.
Drobniutkie listki bardzo rzadko rozsiane na cieniutkich łodyżkach doskonale pasują do nowoczesnych wnętrz, wspaniale je ożywiają i budzą zachwyt gości.

Kwiatka nie kupicie w żadnej pospolitej kwiaciarni, a i te specjalistyczne rzadko go posiadają. 
Ale od czasu do czasu roślina pojawia się w sprzedaży na Allegro, są też kwiaciarnie wysyłkowe.



Stanowisko
Lubi rozproszone (np. firankami) słońce, może również przez całe lato stać na balkonie ( w półcieniu). 
Mimo, że corokia potrafi wytrzymać spadki temperatur nawet do zera, powinniśmy ją jednak zabrać z balkonu najpóźniej pod koniec sierpnia.

Podłoże i podlewanie
Roślina wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Dobra będzie mieszanka ziemi ogrodniczej (3 części) z jedną c…

Sansewieria - długa jak język teściowej

Sansewieria, zwana też wężownicą pochodzi z Afryki zwrotnikowej lub Azji. Należy do sukulentów krzewiastych a jako roślina doniczkowa słynie tym, że jest łatwa w pielęgnacji, nie wymaga żadnych starań, wygląda bardzo efektownie i łatwo się rozmnaża.




Sansewierie dzielimy na dwie podstawowe grupy.
Pierwsza z nich to rośliny wysokie, rosnące pionowo do góry, o sztywnych, wzniesionych mieczowatych liściach. Z tej grupy najbardziej znaną wężownica jest Sansewieria gwinejska ( Sansevieria trifasciata) zwana też żartobliwie „językiem teściowej”.
Roślina posiada grube mieczowate, przeważnie zielone liście, ozdobne jasnozielonymi poprzecznymi paskami. Niektóre odmiany posiadają dodatkowo zabarwione na żółto brzegi liści.
Drugą grupę stanowią rośliny tworzące niskie rozety. Najpopularniejszą z nich jest Sansewieria trifsaciataa hahnii.

Uprawa
Sansewieria charakteryzuje się dużą odpornością na niesprzyjające warunki zewnętrzne. Wężownica lubi dobrze oświetlone, najlepiej promieniami słonecznymi m…