niedziela, 30 czerwca 2013

Storczyk – jeden z cudów orchidei

Storczyk – jeden z cudów orchidei

Do ogrodu, na balkon, do środka, a może na ścieżkę przed domem. Wszędzie sprawdzi się storczyk, który będziemy podziwiać z dużą dozą przyjemności. Jeśli chcecie go poznać nieco bliżej, to zapraszamy do zapoznania się z poniższym artykułem.

Zacznijmy więc od rzeczy oczywistych. Storczyk należy do rodziny storczykowatych, w końcu jakby mogło być inaczej. Jest to rodzaj byliny, która staje się coraz bardziej popularna. Storczyk został podzielony na tyle gatunków, że nie sposób będzie nam ich wymienić jednym tchem, dlatego też darujemy sobie te kilkanaście odmian, aby się nie udusić. Uduszenie nie jest bowiem wskazane, jeśli chcemy poznać wszelkie walory zapachowe storczyka.

Wiele gatunków storczyka wpływa jednak na to, że jesteśmy w stanie cieszyć się najróżniejszymi kolorami jego kwiatów, które co tu dużo mówić, potrafią prawdziwych pasjonatów wprawić w pozytywne dreszcze. Jego to bowiem roślina, która przekazuje dużo ciepłych emocji, dzięki czemu relacja na linii człowiek – storczyk zawiązuje się bardzo łatwo i często powstaje z tego dobra znajomość na lata. Wielogatunkowość przekłada się też na różne ułożenie kolorów kwiatów, od malutkich kropek po paski.

Ludzka znajomość ze storczykiem nie jest jednak taka łatwa jak na pozór mogłoby się nam wydawać. Ścisłe zasady wobec jego uprawy nie są bowiem a góry narzucone przez żadną federację działkowców, odpowiedzialnych za ustalanie specyficznych norm. Dopiero po wstępnym zapoznaniu, krok po kroku poznajemy ten cudowny kwiat.

Po stanie liści musimy oceniać odpowiedni dla naszego storczyka poziom naświetlania, zazwyczaj wystarczający okazuje się półcień. Te rośliny są idealne do uprawiania wewnątrz mieszkań, ponieważ w nocy potrzebują temperatury około 18 stopni, a w dzień około 25. Z pewnością w lato jesteśmy w stanie wystawić je na zewnątrz, ale jak wiadomo także niepełną pewnością, ponieważ w Polsce słońce potrafi czasami zawitać na nasz balkon jakieś trzy razy w roku. Zbyt wysoka temperatura także nie jest dobra dla storczyków, więc lepiej nie wyprowadzać się z nimi do Tahiti.

Storczyk lubi człowieka, kiedy ten o niego odpowiednio dba. W jego menu jedna z ulubionych potraw to wilgotność sięgająca 70 %. Musimy je też regularnie nawozić, stosując specjalnie im przeznaczone produkty, które znajdziemy w każdym większym hipermarkecie, kupując porcje rosołowe i banany. Storczyk kwitnie samoistnie raz w roku, ale to taki, który jest leniwy, ponieważ są kwiaty, które pojawiają się częściej. Niektóre z nich nie chcą się wcale obudzić i wtedy musimy je zmobilizować większą różnicą temperatur. Są to w większości bardzo wygodne kwiaty, które nie lubią nigdy stać same, dlatego też musimy pamiętać, aby fundować im specjalne podpórki do storczyka. Mimo, że bywają wyjątkowo kapryśne, pokochamy je jak własne dzieci.






-- O autorze

niedziela, 23 czerwca 2013

RÓŻA – opis krzewu kwiatowego, na co należy zwrócić uwagę przy kupowaniu, jak sadzić i dbać?

RÓŻA – opis krzewu kwiatowego, na co należy zwrócić uwagę przy kupowaniu, jak sadzić i dbać?

Autor: alibia
Róże to najbardziej popularne krzewy ogrodowe i jedne z najpiękniejszych jakie znam. Są to krzewy wieloletnie. Odmian  tych kwiatów jest niezliczona ilość (wszystkich nie znam) i trudno opisać je w kilku słowach. Krzewy mają różną wielkość (od kilkunastocentymetrowych do kilkumetrowych).

W zależności od odmiany krzewy różane mają pędy i kwiatostany wyprostowane lub zwisające.
U większości na łodygach są kolce. Liście róż są błyszczące lub matowe, o odcieniach od ciemnej do jasnej zieleni, czasami bywają liście o zabarwieniu bordowym. Kwiaty mają średnicę od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów i mogą być osadzone pojedynczo lub zebrane w kwiatostany. Płatki są jedno lub dwubarwne.

 Bardzo lubią światło i promienie słoneczne. Najlepiej sadzić je wiosną (w kwietniu zaleca się sadzenie jedynie róż piennych, ponieważ zasadzone jesienią wymagają bardzo dużą ilość zabiegów związanych z zabezpieczeniem ich przed mrozami) lub jesienią (od połowy października do pierwszych przymrozków).
Krzewy posadzone jesienią łatwiej się ukorzeniają i łatwiej będzie nam je przyciąć. Przez cały rok można sadzić róże wyhodowane w pojemnikach, które mają wykształconą zwartą bryłę korzeniową, mniej wrażliwą niż tzw. nagi korzeń.

Są kwiatami, które dobrze rosną na podłożu gliniasto-piaszczystych, lekkich, przepuszczalnych i nie podmokłych. Aby poprawić strukturę ziemi na której będziemy sadzić roże, należy dodać odpowiednie materiały organiczne (w zależności od radzaju ziemi), takich jak kora sosnowa, obornik, torf czy węgiel brunatny:
1. Kora  sosnowa – w przypadku gdy ziemia jest zbyt twarda, gliniasta,  możemy ją rozluźnić za pomocą kory sosnowej kompostowanej. Kora  rozkłada się w glebie długo i jednocześnie wzbogaca ją przez  okres 3-4 lat w tlen i próchnicę. Wyczytałam gdzieś, że  zalecana dawka kory wynosi do 40 litrów na m². 
2. Obornik  – wzbogaci ziemię w próchnicę i składniki mineralne. Stosując  obornik należy pamiętać, aby ziemię pod krzewy różane  przygotować na kilka tygodni przed posadzeniem krzewów, ponieważ  korzenie róż nie powinny zetknąć się ze świeżym nawozem.
3. Torf –  wymieszany z glebą lekką będzie zatrzymywał w niej wodę i  substancje mineralne.  
4. Węgiel  brunatny – dodany w podobnych proporcjach jak kora sosnowa, będzie  magazynował składniki pokarmowe i zapobiegał ich wymywaniu.  
Poza  dodaniem odpowiednich składników organicznych, ziemię należy  również spulchnić. Róże należą do roślin korzeniących się  głęboko. Ziemię spulchniamy na głębokość  60cm. Wyjątkiem są  gleby lekkie piaszczyste - nie przekopujemy ich aż tak głęboko bo  woda będzie zbyt szybko wsiąkała w warstwy spodnie. Krzewy powinny być posadzone tak, aby szyjka korzeniowa było nieco na poziome ziemi, na glebach piaszczystych może być nieco głębiej a na gliniastych nieco powyżej powierzchni. Posadzone krzewy należy zabezpieczyć przed przemarznięciem, usypując kopczyk z ziemi około 20-25cm. Podobnie należy postąpić z różami piennymi okrywając koronę (w miejscu  szczepienia róży) obwiązać koronę słomą czy gałązkami z drzew iglastych.

Kupując krzewy od ogrodnika lub w sklepie ogrodniczym należy zwrócić uwagę na kilka bardzo ważnych elementów:
- Korzenie powinny być silne i posiadać wiele drobnych włośników
- Szyjka korzeniowa, od której odchodzą pędy, powinna mieć grubość co najmniej 15mm
- Róża powinna mieć przynajmniej dwa silne, nie uszkodzone pędy o grubości ołówka
- Pędy szare lub w brunatne plamy występujące na pędach mogą być oznaką choroby, a białe, słabe pędy zazwyczaj są w opakowaniu plastikowym i przesadzone do ziemi mogą się nie przyjąć.

Kupując róże w doniczkach, należy przyjrzeć się  górnej warstwie ziemi, w której znajduje się krzew. Jeśli na powierzchni ziemi nie ma mchu, oznacza to, że krzew trafił do pojemnika niedawno i nie posiada typowych właściwości dla róży. Taki krzew może nie nadawać się do zasadzenia o każdej porze roku. Zwróćmy też uwagę na dno pojemnika.
Korzenie przeciskające się przez dno świadczą o dobrym ukorzenieniu się krzewu. Róże od dobrych producentów będą zawsze zaopatrzone w etykiety, z których dowiemy się o właściwościach i wymaganiach kupowanej odmiany.
Przed posadzeniem krzewu musimy usunąć nadłamane części korzeni. Pozostałe korzenie krzewu skracamy do długości około 25cm oraz moczymy je w mieszance wody z dodatkiem środka grzybobójczego. Korzenie moczymy do 15-20 minut.
Po wyjęciu z tej mieszanki krzew sadzimy w przygotowanej uprzednio ziemi. Dołek, do którego będziemy sadzić krzew, musi być na tyle głęboki, aby korzenie mogły w nim zwisać. Podczas zasypywania korzeni, krzew lekko podciągamy do góry. Po zasypaniu, ziemię wokół krzewu udeptujemy. Krzew musi być posadzony na takiej głębokości, aby po udeptaniu ziemi i podlaniu wodą, szyjka korzeniowa musi znajdować się tuż nad powierzchnią ziemi. Naokoło krzewu możemy wysypać korą – zapobiegniw go szybkiemu odparowaniu wody.
Krzewy róż będą obficie kwitły jeżeli będziemy je regularnie nawozić odpowiednimi nawozami dostępnymi na naszym rynku. Pamiętajmy jednak, aby nie przesadzić z nawozem i od drugiej połowy sierpnia nie nawozimy ich azotem, ponieważ nawożenie może spowodować osłabienie pędów, co w okresie zimowym może doprowadzić do przemarznięcia krzewu wraz z korzeniami. Przy większych przymrozkach wokół krzewów możemy (a nawet należałoby) poukładać gałązki z drzew iglastych.

Jeżeli chodzi o przycinanie to należy to robić wiosną po większych skokach temperatury – ale to już temat na kolejny „poemat”.

Dbając o kwiaty w podziękowaniu dostajesz to co one mają najpiękniejsze :)

alibia
http://mojadziaka.blogspot.com
http://foto-mojapasja.blogspot.com



Artykuły do przedruku

niedziela, 16 czerwca 2013

Amarylis (belladonna, piękna kobieta, hippeastrum). Uprawa w domu

Amarylis (Amaryllis Belladonna) to pochodząca z Afryki Poł. roślina, która w okresie kwitnienia charakteryzuje się dużymi, wielobarwnymi kwiatami na bezlistnej łodydze. Hippeastrum ma długie, ciemnozielone, sztywne liście a wielkie kwiaty są białe, czerwone lub różowe.
Z uwagi na bardzo piękne kwiaty, jedne z największych możliwych do uzyskaniu wśród roślin uprawianych w domu, amarylis ma wielu zwolenników w końcu belladonna oznacza piękną kobietę.



Stanowisko i uprawa
W okresie kwitnienia dobrze oświetlone, ale dość chłodne. Po przekwitnieniu doniczkę trzeba postawić w słonecznym, przewiewnym i dość ciepłym miejscu.
Roślinę przesadzamy rzadko, bo lubi ciasne doniczki. Za często przesadzana może nie zakwitnąć.



Podlewanie i nawożenie
Podlewamy dość obficie od czasu, gdy pojawią się pierwsze pąki kwiatowe. Całkowicie zaprzestajemy podlewania we wrześniu, tak aby przesuszyć cebulę i postawić ją w stan spoczynku.
Nawozimy również w okresie pojawienia się pierwszych pędów aż do zakończenia kwitnienia, co dwa tygodnie,nawozem dla roślin kwitnących. Nie należy dopuszczać do zawiązywania się nasion, ponieważ ich pojawienie się bardzo osłabia cebule. Pędy kwiatowe należy ścinać, gdy łodygi zupełnie zaschną.

Rozmnażanie i przesadzanie
W połowie grudnia cebule należy wsadzamy tak, aby były zagłębione w ziemi do połowy. Podłoże w doniczce powinno być gliniaste i próchnicze a na dnie należy zrobić drenaż.
Rozmnażanie bardzo łatwe, przez oddzielenie cebul przybyszowych.

środa, 5 czerwca 2013

Ceropegia - kwiat jak zasłona

Ceropegia crassifolia
Ceropegia to rodzaj roślin z rodziny trojeściowatych znany już w 18 wieku. W naturze rośnie w Afryce, Azji i Australii.
Z uwagi na swoje niezwykłe kształty roślina jest określana różnymi wymyślnymi nazwami: fontanna wosku, latarnia, parasolka, spadochron, łańcuch serc, pnącze węża, różaniec itp.

W sprzedaży jest bardzo dużo Ceropegii o przepięknym wyglądzie, kolorze czy kształcie. Od lat cieszy się ona dużym zainteresowaniem miłośników roślin doniczkowych z uwagi na małe wymagania i łatwość w uprawie w domu.

Stanowisko
Powinno być jasne i przewiewne, choć roślina toleruje i miejsca z mniejszą ilością światła. ciemniejsze. 
Zimą odpowiedni będzie parapet północnego okna, również dlatego, że kwiatek lubi dość niską temperaturę.


Podlewanie i nawożenie
W okresie wegetacji podlewamy obficie, zimą ograniczamy do minimum, nie dopuszczając jednak do przesuszenia bryły korzeniowej.
Jest to jedna z nielicznych roślin która lubi wodę twardą, o dużej zawartości wapnia. Pamiętajmy jednak, że roślina jest bardzo wrażliwa na zbyt wilgotne powietrze (nie powinniśmy jej zraszać). Nawozimy w okresie wzrostu (od marca do sierpnia) rozcieńczonym nawozem mineralnym
Przesadzanie i rozmnażanie
Przesadzamy tylko wtedy, gdy doniczka jest zbyt mała do ziemi przeznaczonej dla paproci. O ile jest to możliwe a doniczka spora polecam wymieniać tylko górną warstwę ziemi. Ceropegię rozmnażać można jedynie przez zarodniki, które skupione są pod zawiniętymi brzegami liści.