Przejdź do głównej zawartości

Rojnik - "polski" sukulent

Kiedy byłem chłopcem bardzo lubiłem jeździć na wieś do mojej babci. 
Często spędzałem tam prawie 2 miesiące wakacji bawiąc się z kolegami, urządzając wyprawy w trochę zdziczałym sadzie. Sad z przylegającym ogrodem wyglądał jak puszcza amazońska, dlatego popularnymi zabawami były te w Indian.
Na samym końcu ogrodu stał stary budynek gospodarczy, z białej cegły, przykryty deskami i papą. Budynek już się rozpadał, kawałki cegieł leżały dookoła, deski pachniały impregnatem a cała okolica była porośnięta dziwną rośliną.

Rojnik murowy (źródło:Wikimedia)
Wtedy jeszcze nie wiedziałem że to "polski" sukulent czyli Rojnik murowy.
Rojnik murowy jest byliną z gatunku gruboszowatych. W Polsce niekiedy dziczeje (i tak pewnie było w przypadku starej szopki mojej babci).
Roślina tworzy duże, otwarte rozety o średnicy maksymalnie 10 cm.
Liście są nagie, mięsiste o lancetowatym kształcie zakończone ostrym wierzchołkiem. Ich barwa to różne odcienie zieleni z niebieskawym połyskiem, z czasem czerwienieją.
Kwiatostany są sztywne, owłosione i wyrastają ze środka rozety.
Kwiaty nie są może imponujące (głównie w odcieniach czerwieni) ale na jednej łodyżce może być ich i 100!

Mało kto wie, że rojniki uprawiane były już w starożytnym Rzymie. Sadzono je na dachach domów, bowiem według wierzeń miały magiczną moc i chroniły przed piorunami jak i przed czarownicami, które miały zwyczaj lądować na swoich miotłach właśnie na dachach domów -:).

W medycynie ludowej sok z rośliny był stosowany jako środek ściągający. Leczono nim również choroby skóry (w tym grzybicę) oraz oczu.
Empiricus Marcellus wymienia roślinę jako składnik okładów do leczenia stłuczeń.

Ta piękna roślina doskonale czuje się w uprawie w ogródkach skalnych. W końcu w Polsce rośnie dziko (rojnik górski) w Tatrach i Bieszczadach.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Celozja

Autorem artykułu jest Dianthusek W ostatnich latach, dzięki wprowadzeniu do uprawy odmian wysokich o ciekawych kolorach i kształtach kwiatostanów, celozja stała się rośliną bardzo modną. Ponadto ma ona szerokie zastosowanie.
Zależnie od odmiany, może być z dużym powodzeniem stosowana jako roślina z przeznaczeniem na kwiaty cięte (wysokie odmiany), jako roślina rabatowa i doniczkowa (odmiany karłowe i superkarłowe celozji grzebieniastej) oraz na suche bukiety.
Celozja nadaje sie do suszenia, gdyż zachowuje świeżość barwy kwiatów i nie zmienia kształtu kwiatostanów.
W uprawie mamy dwie formy celozji: pierzastą i grzebieniastą. Są to rośliny jednoroczne. Kwiaty ich są bardzo gęsto skupione.
U celozji pierzastej kwiatostany tworzą kłosy zebrane w wiechy, a u celozji grzebieniastej - kogucie grzebienie albo kule. Kwiaty mogą być białe, żółte, różowe, czerwone lub fioletowe.
Wysokość roślin zależy od odmiany i waha się od 15 do 70cm.

Uprawa
Zasadniczym terminem wysiewu jest marzec i kwiecień. W ma…

Corokia - niezwykła roślina doniczkowa z Nowej Zelandii

Dziś coś dla prawdziwych łowców okazów, roślina bardzo trudna do kupienia w Polsce.

Corokia, bo o niej mowa, jest wiecznie zielonym krzewem o niezwykłym wyglądzie.
Pochodzi z Nowej Zelandii i Australii. Inna nazwa corokii to krzew zygzakowaty, co doskonale oddaje wygląd gałązek.
Drobniutkie listki bardzo rzadko rozsiane na cieniutkich łodyżkach doskonale pasują do nowoczesnych wnętrz, wspaniale je ożywiają i budzą zachwyt gości.

Kwiatka nie kupicie w żadnej pospolitej kwiaciarni, a i te specjalistyczne rzadko go posiadają. 
Ale od czasu do czasu roślina pojawia się w sprzedaży na Allegro, są też kwiaciarnie wysyłkowe.



Stanowisko
Lubi rozproszone (np. firankami) słońce, może również przez całe lato stać na balkonie ( w półcieniu). 
Mimo, że corokia potrafi wytrzymać spadki temperatur nawet do zera, powinniśmy ją jednak zabrać z balkonu najpóźniej pod koniec sierpnia.

Podłoże i podlewanie
Roślina wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Dobra będzie mieszanka ziemi ogrodniczej (3 części) z jedną c…

Sansewieria - długa jak język teściowej

Sansewieria, zwana też wężownicą pochodzi z Afryki zwrotnikowej lub Azji. Należy do sukulentów krzewiastych a jako roślina doniczkowa słynie tym, że jest łatwa w pielęgnacji, nie wymaga żadnych starań, wygląda bardzo efektownie i łatwo się rozmnaża.




Sansewierie dzielimy na dwie podstawowe grupy.
Pierwsza z nich to rośliny wysokie, rosnące pionowo do góry, o sztywnych, wzniesionych mieczowatych liściach. Z tej grupy najbardziej znaną wężownica jest Sansewieria gwinejska ( Sansevieria trifasciata) zwana też żartobliwie „językiem teściowej”.
Roślina posiada grube mieczowate, przeważnie zielone liście, ozdobne jasnozielonymi poprzecznymi paskami. Niektóre odmiany posiadają dodatkowo zabarwione na żółto brzegi liści.
Drugą grupę stanowią rośliny tworzące niskie rozety. Najpopularniejszą z nich jest Sansewieria trifsaciataa hahnii.

Uprawa
Sansewieria charakteryzuje się dużą odpornością na niesprzyjające warunki zewnętrzne. Wężownica lubi dobrze oświetlone, najlepiej promieniami słonecznymi m…