Przejdź do głównej zawartości

Kleistokaktus - kaktus kolumnowy

Kleistokaktus (źródło)
Kleistokaktusy, to rodzaj roślin kaktusowatych - sukulentów kolumnowych.

W naturze występują one w w górach w Urugwaju, Boliwii, Peru i Argentynie.

Ich cechą charakterystyczną są gęste i cienkie ciernie i włoski barwy od białosrebrzystej po żółtą.

Kleistokaktusy są łatwe w uprawie domowej, łatwo zakwitają, musimy im jednak zapewnić odrobinę uwagi.


Podlewanie i nawożenie

Tam, gdzie w naturze te kaktusy rosną, gleba jest skalista, a powietrze odznacza się dużą wilgotnością.
W uprawie domowej, jest podobnie jak przy uprawie innych kaktusów: w okresie wegetacji podlewany wtedy, gdy podłoże przeschnie, ale obficie. Zimą dopiero wtedy, gdy roślina zaczyna się marszczyć.
Nawozimy nawozem do kaktusów w okresie intensywnego wzrostu co 2 tygodnie. 

Podłoże i stanowisko
Kleistokaktusy najlepiej rosną w specjalnej ziemi do kaktusów ( o tym jak taką przygotować samodzielnie pisałem we wcześniejszych postach).
Niektóre gatunki wymagają podpórek!
Latem powinny stać w miejscu ciepłym i słonecznym, z dużym dostępem świeżego powietrza. Świetnie czują się na słonecznych balkonach. 
Zimą wymagają temperatury co najmniej 8 °C i małej wilgotności.

Kwitnienie, rozmnażanie i pielęgnacja
Kleistokaktus, jest wdzieczną w uprawie rośliną i w mieszkaniu zakwita bez problemu. Kwiaty (w różnych odmianach czerwieni) rozwijają się na wiosnę, kwitną obficie.
Przesadzamy rzadko, dopiero wtedy gdy doniczka jest za mała, przed rozpoczęciem okresu wegetacji.
Rozmnażanie łatwe z sadzonek, trudniejsze z nasion (mój sposób opisywałem we wcześniejszych postach).

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Celozja

Autorem artykułu jest Dianthusek W ostatnich latach, dzięki wprowadzeniu do uprawy odmian wysokich o ciekawych kolorach i kształtach kwiatostanów, celozja stała się rośliną bardzo modną. Ponadto ma ona szerokie zastosowanie.
Zależnie od odmiany, może być z dużym powodzeniem stosowana jako roślina z przeznaczeniem na kwiaty cięte (wysokie odmiany), jako roślina rabatowa i doniczkowa (odmiany karłowe i superkarłowe celozji grzebieniastej) oraz na suche bukiety.
Celozja nadaje sie do suszenia, gdyż zachowuje świeżość barwy kwiatów i nie zmienia kształtu kwiatostanów.
W uprawie mamy dwie formy celozji: pierzastą i grzebieniastą. Są to rośliny jednoroczne. Kwiaty ich są bardzo gęsto skupione.
U celozji pierzastej kwiatostany tworzą kłosy zebrane w wiechy, a u celozji grzebieniastej - kogucie grzebienie albo kule. Kwiaty mogą być białe, żółte, różowe, czerwone lub fioletowe.
Wysokość roślin zależy od odmiany i waha się od 15 do 70cm.

Uprawa
Zasadniczym terminem wysiewu jest marzec i kwiecień. W ma…

Corokia - niezwykła roślina doniczkowa z Nowej Zelandii

Dziś coś dla prawdziwych łowców okazów, roślina bardzo trudna do kupienia w Polsce.

Corokia, bo o niej mowa, jest wiecznie zielonym krzewem o niezwykłym wyglądzie.
Pochodzi z Nowej Zelandii i Australii. Inna nazwa corokii to krzew zygzakowaty, co doskonale oddaje wygląd gałązek.
Drobniutkie listki bardzo rzadko rozsiane na cieniutkich łodyżkach doskonale pasują do nowoczesnych wnętrz, wspaniale je ożywiają i budzą zachwyt gości.

Kwiatka nie kupicie w żadnej pospolitej kwiaciarni, a i te specjalistyczne rzadko go posiadają. 
Ale od czasu do czasu roślina pojawia się w sprzedaży na Allegro, są też kwiaciarnie wysyłkowe.



Stanowisko
Lubi rozproszone (np. firankami) słońce, może również przez całe lato stać na balkonie ( w półcieniu). 
Mimo, że corokia potrafi wytrzymać spadki temperatur nawet do zera, powinniśmy ją jednak zabrać z balkonu najpóźniej pod koniec sierpnia.

Podłoże i podlewanie
Roślina wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Dobra będzie mieszanka ziemi ogrodniczej (3 części) z jedną c…

Sansewieria - długa jak język teściowej

Sansewieria, zwana też wężownicą pochodzi z Afryki zwrotnikowej lub Azji. Należy do sukulentów krzewiastych a jako roślina doniczkowa słynie tym, że jest łatwa w pielęgnacji, nie wymaga żadnych starań, wygląda bardzo efektownie i łatwo się rozmnaża.




Sansewierie dzielimy na dwie podstawowe grupy.
Pierwsza z nich to rośliny wysokie, rosnące pionowo do góry, o sztywnych, wzniesionych mieczowatych liściach. Z tej grupy najbardziej znaną wężownica jest Sansewieria gwinejska ( Sansevieria trifasciata) zwana też żartobliwie „językiem teściowej”.
Roślina posiada grube mieczowate, przeważnie zielone liście, ozdobne jasnozielonymi poprzecznymi paskami. Niektóre odmiany posiadają dodatkowo zabarwione na żółto brzegi liści.
Drugą grupę stanowią rośliny tworzące niskie rozety. Najpopularniejszą z nich jest Sansewieria trifsaciataa hahnii.

Uprawa
Sansewieria charakteryzuje się dużą odpornością na niesprzyjające warunki zewnętrzne. Wężownica lubi dobrze oświetlone, najlepiej promieniami słonecznymi m…