sobota, 27 września 2014

Pomarańczę też można uprawiać w doniczce


Drzewko pomarańczy z powodzeniem można uprawiać w domu. Można zrobić to tak jak moja babcia, która wyhodowała roślinę z pestki. 
Drzewko po kilku latach urosło do wysokości 1,5 metra ale nigdy nie zakwitło.

Obecnie okazałe drzewko w doniczce (około 150 cm wysokości ) można kupić za 300-400 zł w sklepach. Często są już na nim zawiązki owoców, które pięknie komponują się z zielonymi liśćmi.

Stanowisko i uprawa
Lubi stanowisko słoneczne, ale bez bezpośredniego nasłonecznione.
Zimą powinniśmy zapewnić pomarańczy temperaturę niższą, do 15ºC - dlatego dobrze będzie wystawić ją do chłodniejszego holu, na ganek lub do oranżerii.
Latę spokojnie można wystawić drewko na balkon lub do ogrodu.

Podlewanie i nawożenie
W okresie letnim pomarańcza wymaga regularnego nawożenia. Podlewamy umiarkowanie, dając ziemi przeschnąć. 
Zimą podlewamy skąpo i zaprzestajemy nawożenia.

środa, 24 września 2014

Jest wrzesień, ale pelargonie nadal kwitną!


Za co tak lubię sukulenty?

No właśnie, za co tak lubię sukulenty?

Moja przygoda z tymi roślinkami zaczęła się bardzo dawno. Jako młody chłopiec przebywałem na jakimś obozie czy kolonii. Zaintrygował mnie tam pewien kolega, który kupował sobie roślinki w malutkich doniczkach i stawiał je na małej szafce przy łóżku. Ba w czasie np. wyjścia do muzeum nie interesował się eksponatami, ale "obrywał" małe sadzonki z roślin rosnących na parapecie w holu.
Okazało się, że były to właśnie sukulenty. 
Zaraziłem się jego pasją i do domu przywiozłem malutką sadzonkę, wielkości może 2 cm jakiegoś kolczastego "paskudztwa" - jak powiedziała moja babcia po obejrzeniu mojej zdobyczy.
O dziwo roślina przeżyła wielogodzinną podróż, małe wygniecenie i przyjęła się znakomicie. Po roku, dorosła do wielkości kilkunastu centymetrów za kilka lat, trudno było dla niej znaleźć miejsce w naszym ciasnym mieszkaniu.
I tak polubiłem te rośliny - ale popatrzcie na to zdjęcie poniżej - czyż nie są piękne? 


sobota, 20 września 2014

Jukka (Yucca) - popularna roślina w polskich domach


Jukka (Yucca L.) – tej rośliny z rodziny agawowatych nie trzeba chyba przedstawiać nikomu. Charakterystyczne, przypominające bagnet liście wyrastają z zdrewniałego pnia.
W naturze roślina występuje w Ameryce Północnej, Ameryce Środkowej i na Azorach.
W Polsce jest bardzo popularna z uwagi na łatwość uprawy.

Yucca elephantipes en 'Silver Star' plant. (źródło:Wikipedia)

Jukka występuje w różnych odmianach, a w wielu krajach jest rośliną użytkową. Niektóre gatunki wydają sporej wielkości owoce nazywane bananami jukki, które po upieczeniu przypominają w smaku ziemniaki.
Łodygi kwiatowe są spożywane przez Indian w sposób podobny jak u nas szparagi.
Największą wartość mają jednak mocne liście. Wyrabia się z nich sznurek, pasy, sandały, kosze, drabiny, kołyski, maty a nawet odzież. 
Już w czasach prehistorycznych wykorzystywano korzenie jukki na szampon lub środek do mycia ciała.
Wyschnięta roślina jest też wykorzystywana jako „podpałka” przy rozpalaniu ogniska.

Uprawa i pielęgnacja
Roślina jest bardzo łatwa w uprawie, pod warunkiem zapewnienia jej dobrego oświetlenia. Jukka osiąga pełnię swej urody, jeśli przez co najmniej trzy godziny dziennie padają na nią promienie słońca.
Latem można ją wystawiać na balkon, werandę, czy do ogrodu. Podlewamy umiarkowanie (roślina nie może stać w wodzie). Zimą można lekko przesuszyć podłoże.
Trzeba pamiętać o regularnym czyszczeniu z kurzu liści, robimy to delikatnie, wilgotną szmatką. Osobiście nie polecam środków do nabłyszczania.

Jeśli młoda roślina dobrze rośnie, powinniśmy przesadzić ją co roku do większych doniczek.
U roślin starszych, wyrośniętych, które rosną w dużych doniczkach wymienia się tylko górną warstwę ziemi. Nawozimy umiarkowanie i tylko wtedy, gdy roślina rośnie intensywnie.

Roślina łatwo rozmnaża się przez podział, ukorzenianie odrostów korzeniowych, lub przez ukorzenianie kawałków pnia.


wtorek, 2 września 2014

Słonecznik, dziecko słońca

Słoneczniki to bardzo radosne, odznaczające się ciekawymi barwami kwiaty.
Nazwę swoją zawdzięczają miłości do promieni słonecznych, za którymi podążają "twarzyczki" kwiatów w słoneczne dni.

Kiedyś, przejeżdżając przez polską wieś niemal w każdym ogródku można było dostrzec słoneczniki. Teraz, nie są zbyt często spotykane, a szkoda bo ich uprawa jest łatwa. Ponadto, obok swoich właściwości ozdobnych dostarczają zdrowe i smaczne pestki.

Uprawa i pielęgnacja
Obecnie w sprzedaży jest wiele odmian słonecznika. Możemy też wysiać pestki, które przechowaliśmy zebrane w poprzednim roku z własnych roślin.
Najczęściej wysiewa się go w kwietniu, gdy miną już przymrozki na głębokości około 2-3 cm.
Warto oznaczyć miejsce w którym zostały wysiane, by przez przypadek nie zniszczyć młodych siewek podczas odchwaszczania.
Stanowisko dla słonecznika powinno być nasłonecznione i osłonięte od wiatru (np. przy ogrodzeniach czy ścianach budynków), bo łatwo mogą się złamać.
Roślina jest bardzo żarłoczna - lubi żyzną, dobrze nawożoną glebę.

Właściwości zdrowotne
Z kwiatów produkuje się leki przeciwmalaryczne i przeciwgorączkowe, ale największe zastosowanie mają dojrzałe pestki.
Nasiona zawierają dużo magnezu, dzięki czemu ich spożywanie obniża ciśnienie krwi. Poza magnezem pestki zawierają cynk, wapń, żelazo, potas, i wiele różnych makro- i mikroelementów.
Uważa się, że spożywanie nasion słonecznika korzystnie wpływa na bóle migrenowe, poprawia widzenie, działa zbawiennie na system nerwowy.
To nie koniec, słonecznik zmniejsza ryzyko zawałów serca i udaru mózgu, oraz wzmacnia system  immunologiczny.