Przejdź do głównej zawartości

Cyklamen perski - wspomnienie z dzieciństwa

Cyklamen perski (Cyclamen persicum) - ten kwiat jak żaden inny kojarzy mi się z dzieciństwem. 
Moja mama miała te kwiaty na parapetach we wszystkich oknach naszego domu. Sąsiedzi uprawiali głównie pelargonie a u mojej mamy królowały cyklameny.
O dziwo, mimo, że uważa się powszechnie że rozmnażanie tej rośliny z nasion jest trudne - nowe rośliny uzyskiwaliśmy właśnie z własnych wysiewów.

Jak się okazuje cyklamen perski nie pochodzi z Persji a z Europy Południowej, gdzie jest nazywany fiołkiem alpejskim.

Cechą rozpoznawczą rośliny są piękne kwiaty (od białych, poprzez różne odmiany różowego, aż do czerwonego). Wyrastające z ukrytych w ziemi bulw kwiaty utrzymują się przez całą jesień, aż do końca kwietnia.
Jak widać w okresie gdy inne kwiatki rosną słabo lub przestają kwitnąć możemy mieć na oknie namiastkę cieplejszych dni. Pewnie dlatego cyklameny tak lubiła moja mama.

Stanowisko
Lubi chłodne miejsce, doskonale czuje się na parapecie okiennym, ale nie lubi stać nad kaloryferami. 

Podlewanie
Bardzo oszczędne, tak aby nie zalać bulwy. Osobiście radzę podlewać go przez podsiąkanie, nalewając wodę do podstawki.

Nawożenie
W czasie kwitnienia roślinę nawozimy raz 2 tygodnie nawozem dla roślin kwitnących. Jeszcze lepszy będzie nawóz w postaci pałeczek, które powoli uwalniają związki mineralne do gleby.

Uprawa
Po przekwitnięciu cyklamenu (najczęściej w maju), roślinę umieszczamy miejscu półcienistym, najlepiej na wolnym powietrzu i pozwalamy jej zwiędnąć. W tym czasie jej nie nawozimy i prawie nie podlewamy.
Na początku wrześniu przesadzamy kwiatka do doniczki wypełnionej ziemią próchniczą i rozpoczynamy podlewanie.

Powodzenia w uprawie

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Celozja

Autorem artykułu jest Dianthusek W ostatnich latach, dzięki wprowadzeniu do uprawy odmian wysokich o ciekawych kolorach i kształtach kwiatostanów, celozja stała się rośliną bardzo modną. Ponadto ma ona szerokie zastosowanie.
Zależnie od odmiany, może być z dużym powodzeniem stosowana jako roślina z przeznaczeniem na kwiaty cięte (wysokie odmiany), jako roślina rabatowa i doniczkowa (odmiany karłowe i superkarłowe celozji grzebieniastej) oraz na suche bukiety.
Celozja nadaje sie do suszenia, gdyż zachowuje świeżość barwy kwiatów i nie zmienia kształtu kwiatostanów.
W uprawie mamy dwie formy celozji: pierzastą i grzebieniastą. Są to rośliny jednoroczne. Kwiaty ich są bardzo gęsto skupione.
U celozji pierzastej kwiatostany tworzą kłosy zebrane w wiechy, a u celozji grzebieniastej - kogucie grzebienie albo kule. Kwiaty mogą być białe, żółte, różowe, czerwone lub fioletowe.
Wysokość roślin zależy od odmiany i waha się od 15 do 70cm.

Uprawa
Zasadniczym terminem wysiewu jest marzec i kwiecień. W ma…

Corokia - niezwykła roślina doniczkowa z Nowej Zelandii

Dziś coś dla prawdziwych łowców okazów, roślina bardzo trudna do kupienia w Polsce.

Corokia, bo o niej mowa, jest wiecznie zielonym krzewem o niezwykłym wyglądzie.
Pochodzi z Nowej Zelandii i Australii. Inna nazwa corokii to krzew zygzakowaty, co doskonale oddaje wygląd gałązek.
Drobniutkie listki bardzo rzadko rozsiane na cieniutkich łodyżkach doskonale pasują do nowoczesnych wnętrz, wspaniale je ożywiają i budzą zachwyt gości.

Kwiatka nie kupicie w żadnej pospolitej kwiaciarni, a i te specjalistyczne rzadko go posiadają. 
Ale od czasu do czasu roślina pojawia się w sprzedaży na Allegro, są też kwiaciarnie wysyłkowe.



Stanowisko
Lubi rozproszone (np. firankami) słońce, może również przez całe lato stać na balkonie ( w półcieniu). 
Mimo, że corokia potrafi wytrzymać spadki temperatur nawet do zera, powinniśmy ją jednak zabrać z balkonu najpóźniej pod koniec sierpnia.

Podłoże i podlewanie
Roślina wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Dobra będzie mieszanka ziemi ogrodniczej (3 części) z jedną c…

Sansewieria - długa jak język teściowej

Sansewieria, zwana też wężownicą pochodzi z Afryki zwrotnikowej lub Azji. Należy do sukulentów krzewiastych a jako roślina doniczkowa słynie tym, że jest łatwa w pielęgnacji, nie wymaga żadnych starań, wygląda bardzo efektownie i łatwo się rozmnaża.




Sansewierie dzielimy na dwie podstawowe grupy.
Pierwsza z nich to rośliny wysokie, rosnące pionowo do góry, o sztywnych, wzniesionych mieczowatych liściach. Z tej grupy najbardziej znaną wężownica jest Sansewieria gwinejska ( Sansevieria trifasciata) zwana też żartobliwie „językiem teściowej”.
Roślina posiada grube mieczowate, przeważnie zielone liście, ozdobne jasnozielonymi poprzecznymi paskami. Niektóre odmiany posiadają dodatkowo zabarwione na żółto brzegi liści.
Drugą grupę stanowią rośliny tworzące niskie rozety. Najpopularniejszą z nich jest Sansewieria trifsaciataa hahnii.

Uprawa
Sansewieria charakteryzuje się dużą odpornością na niesprzyjające warunki zewnętrzne. Wężownica lubi dobrze oświetlone, najlepiej promieniami słonecznymi m…