Przejdź do głównej zawartości

Drzewko szczęścia - czyli nasz ukochany grubosz

Grubosz (source: Wikimedia)
Grubosz
jest rośliną pochodzącą z Południowej Afryki. Jego rodzina jest ogromna i obejmuje ponad 300 gatunków.
W Polsce sprzedawanych jest najwyżej 20 z nich z czego najpopularniejszym jest grubosz drzewiasty czyli ”Crassula arborescens”, zwany popularnie drzewkiem szczęścia .
W warunkach domowych Grubosz drzewiasty może osiągnąć nawet jeden metr wysokości.

Stanowisko
Roślina, jak większość sukulentów, powinna mieć pełny dostęp do światła. Trzeba jednak pamiętać, że jeśli jest brak cyrkulacji powietrza, to słońce może poparzyć liście. Zatem w upały zadbajmy o pozostawienie otwartego okna.
Można też jeśli ktoś ma takie możliwości wystawiać roślinę na dwór, jednak trzeba ją najpierw zahartować. Grubosz zniesie temperatury nawet do 5 stopni, do domu może zatem wrócić dopiero we wrześniu.
W okresie spoczynku jesienią i zimą staramy się roślinie zapewnić nieco chłodniejsze stanowisko, w którym panuje temperatura około 12 – 17 ºC. 

Rozmnażanie
Bardzo łatwe, przez sadzonki z pędów lub przy pomocy sadzonek liściowych.
Polecam posadzenie takich sadzonek (czy liści) w doniczce przykrytej podziurawionym workiem foliowym - znakomicie się przyjmują.

Podlewanie i nawożenie
Roślinę nawozimy w okresie wzrostu, szczególnie gdy widać przyrosty nowych liści.
Co do podlewania grubosz podobnie jak inne sukulenty nie znosi przelania, gdyż może się to skończyć zgnilizną korzeni.
Podlewamy, gdy podłoże jest lekko przesuszone. W okresie spoczynku, zwłaszcza gdy roślina znajduje się w chłodniejszym miejscu, należy bardzo ograniczyć podlewanie. 

Na koniec ciekawostka - z grubosza można bardzo łatwo zrobić drzewko bonsai.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Celozja

Autorem artykułu jest Dianthusek W ostatnich latach, dzięki wprowadzeniu do uprawy odmian wysokich o ciekawych kolorach i kształtach kwiatostanów, celozja stała się rośliną bardzo modną. Ponadto ma ona szerokie zastosowanie.
Zależnie od odmiany, może być z dużym powodzeniem stosowana jako roślina z przeznaczeniem na kwiaty cięte (wysokie odmiany), jako roślina rabatowa i doniczkowa (odmiany karłowe i superkarłowe celozji grzebieniastej) oraz na suche bukiety.
Celozja nadaje sie do suszenia, gdyż zachowuje świeżość barwy kwiatów i nie zmienia kształtu kwiatostanów.
W uprawie mamy dwie formy celozji: pierzastą i grzebieniastą. Są to rośliny jednoroczne. Kwiaty ich są bardzo gęsto skupione.
U celozji pierzastej kwiatostany tworzą kłosy zebrane w wiechy, a u celozji grzebieniastej - kogucie grzebienie albo kule. Kwiaty mogą być białe, żółte, różowe, czerwone lub fioletowe.
Wysokość roślin zależy od odmiany i waha się od 15 do 70cm.

Uprawa
Zasadniczym terminem wysiewu jest marzec i kwiecień. W ma…

Corokia - niezwykła roślina doniczkowa z Nowej Zelandii

Dziś coś dla prawdziwych łowców okazów, roślina bardzo trudna do kupienia w Polsce.

Corokia, bo o niej mowa, jest wiecznie zielonym krzewem o niezwykłym wyglądzie.
Pochodzi z Nowej Zelandii i Australii. Inna nazwa corokii to krzew zygzakowaty, co doskonale oddaje wygląd gałązek.
Drobniutkie listki bardzo rzadko rozsiane na cieniutkich łodyżkach doskonale pasują do nowoczesnych wnętrz, wspaniale je ożywiają i budzą zachwyt gości.

Kwiatka nie kupicie w żadnej pospolitej kwiaciarni, a i te specjalistyczne rzadko go posiadają. 
Ale od czasu do czasu roślina pojawia się w sprzedaży na Allegro, są też kwiaciarnie wysyłkowe.



Stanowisko
Lubi rozproszone (np. firankami) słońce, może również przez całe lato stać na balkonie ( w półcieniu). 
Mimo, że corokia potrafi wytrzymać spadki temperatur nawet do zera, powinniśmy ją jednak zabrać z balkonu najpóźniej pod koniec sierpnia.

Podłoże i podlewanie
Roślina wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Dobra będzie mieszanka ziemi ogrodniczej (3 części) z jedną c…

Sansewieria - długa jak język teściowej

Sansewieria, zwana też wężownicą pochodzi z Afryki zwrotnikowej lub Azji. Należy do sukulentów krzewiastych a jako roślina doniczkowa słynie tym, że jest łatwa w pielęgnacji, nie wymaga żadnych starań, wygląda bardzo efektownie i łatwo się rozmnaża.




Sansewierie dzielimy na dwie podstawowe grupy.
Pierwsza z nich to rośliny wysokie, rosnące pionowo do góry, o sztywnych, wzniesionych mieczowatych liściach. Z tej grupy najbardziej znaną wężownica jest Sansewieria gwinejska ( Sansevieria trifasciata) zwana też żartobliwie „językiem teściowej”.
Roślina posiada grube mieczowate, przeważnie zielone liście, ozdobne jasnozielonymi poprzecznymi paskami. Niektóre odmiany posiadają dodatkowo zabarwione na żółto brzegi liści.
Drugą grupę stanowią rośliny tworzące niskie rozety. Najpopularniejszą z nich jest Sansewieria trifsaciataa hahnii.

Uprawa
Sansewieria charakteryzuje się dużą odpornością na niesprzyjające warunki zewnętrzne. Wężownica lubi dobrze oświetlone, najlepiej promieniami słonecznymi m…