Przejdź do głównej zawartości

Kiedy sadzić tulipany?

Tulipan to jeden z najpiękniejszych kwiatów cebulowych. Tulipanowe szaleństwo rozpoczęło się już w XVI wieku w Zachodniej Europie, a przede wszystkim w Holandii.
Niektóre z odmian kosztowały wtedy nawet tyle, co kamienica w Amsterdamie. Jak obchodzić się z tymi pięknymi kwiatami? Podpowiadamy.
Przede wszystkim, aby cieszyć się pięknym tulipanowym ogródkiem na wiosnę, powinniśmy posadzić cebulki jesienią. Wybierając cebulki zwróćmy uwagę na ich wielkość i jakość. Postawmy na te największe, zdrowe, jędrne, bez pęknięć i uszkodzeń mechanicznych. Nie powinno kupować się cebulek miękkich, z plamami, zwiędniętych, wyschniętych i ze śladami uszkodzeń. Niezbyt nadają się też cebulki z wyrośniętymi już korzonkami lub liśćmi.
Cebulki najlepiej jest sadzić zaraz po zakupie. Zbyt długie zwlekanie może spowodować ich przesuszenie. Jeśli jednak jesteśmy zmuszeni przetrzymać je trochę, umieśćmy je w w pojemniku i przysypmy piaskiem oraz trocinami i wstawmy w chłodne miejsce.

Tulipany najlepiej będą rosły w żyznej, wilgotnej glebie próchniczej, na nasłonecznionym stanowisku. Możemy podsypać je torfem lub kompostem. Unikajmy zwięzłych gleb gliniastych, na których tulipany będą rosły marnie. Jeszcze przed wsadzeniem cebulek, zasilmy podłoże nawozem mineralnym. Najlepszym okresem do wysadzania tulipanów, są wrzesień i październik. Nie można też zrobić tego zbyt późno – niskie temperatury mogą uniemożliwić cebulkom ukorzenienie i opóźnić kwitnienie. Cebulki wsadzamy na głębokość równą jej 2-3 wysokościom. Można zastosować do tego specjalne ażurowe pojemniki, które ułatwią odpływ nadmiaru wody, ochronią cebulki przed szkodnikami i ułatwią ich wyjmowanie latem.

Zima to ciężki okres dla wszystkich roślin ogrodowych, także dla tulipanów. Powinniśmy je zatem dobrze zabezpieczyć przed mrozem i śniegiem. W tym celu przykrywamy rabatki ściółką, korą, torfem, słomą, gałązkami świerku lub sosny. Uchroni to glebę nie tylko przed zbytnim przemarznięciem, ale także przed zakwaszeniem i wysychaniem. Słomę i gałązki świerku zdejmujemy wiosną, natomiast warstwę torfu i kory, możemy zostawić także na całą wiosnę i lato.

Po przekwitnięciu tulipanów, koniecznie musimy oberwać resztki kwiatów. Podlewamy je do czasu, aż zaczną samoistnie usychać liście. Potem należy wykopać cebulki, oczyścić, wysuszyć i przechować w chłodnym, suchym miejscu. Przez ten czas, powinniśmy regularnie przeglądać cebulki i wyrzucać te, które przegniją, zwiędną lub zapleśnieją.

Tulipany to bardzo wdzięczne rośliny. Dzięki nim możemy stworzyć sobie wielobarwny, delikatny ogródek, cieszący oko i duszę.
-- O autorze
Marta

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Celozja

Autorem artykułu jest Dianthusek W ostatnich latach, dzięki wprowadzeniu do uprawy odmian wysokich o ciekawych kolorach i kształtach kwiatostanów, celozja stała się rośliną bardzo modną. Ponadto ma ona szerokie zastosowanie.
Zależnie od odmiany, może być z dużym powodzeniem stosowana jako roślina z przeznaczeniem na kwiaty cięte (wysokie odmiany), jako roślina rabatowa i doniczkowa (odmiany karłowe i superkarłowe celozji grzebieniastej) oraz na suche bukiety.
Celozja nadaje sie do suszenia, gdyż zachowuje świeżość barwy kwiatów i nie zmienia kształtu kwiatostanów.
W uprawie mamy dwie formy celozji: pierzastą i grzebieniastą. Są to rośliny jednoroczne. Kwiaty ich są bardzo gęsto skupione.
U celozji pierzastej kwiatostany tworzą kłosy zebrane w wiechy, a u celozji grzebieniastej - kogucie grzebienie albo kule. Kwiaty mogą być białe, żółte, różowe, czerwone lub fioletowe.
Wysokość roślin zależy od odmiany i waha się od 15 do 70cm.

Uprawa
Zasadniczym terminem wysiewu jest marzec i kwiecień. W ma…

Corokia - niezwykła roślina doniczkowa z Nowej Zelandii

Dziś coś dla prawdziwych łowców okazów, roślina bardzo trudna do kupienia w Polsce.

Corokia, bo o niej mowa, jest wiecznie zielonym krzewem o niezwykłym wyglądzie.
Pochodzi z Nowej Zelandii i Australii. Inna nazwa corokii to krzew zygzakowaty, co doskonale oddaje wygląd gałązek.
Drobniutkie listki bardzo rzadko rozsiane na cieniutkich łodyżkach doskonale pasują do nowoczesnych wnętrz, wspaniale je ożywiają i budzą zachwyt gości.

Kwiatka nie kupicie w żadnej pospolitej kwiaciarni, a i te specjalistyczne rzadko go posiadają. 
Ale od czasu do czasu roślina pojawia się w sprzedaży na Allegro, są też kwiaciarnie wysyłkowe.



Stanowisko
Lubi rozproszone (np. firankami) słońce, może również przez całe lato stać na balkonie ( w półcieniu). 
Mimo, że corokia potrafi wytrzymać spadki temperatur nawet do zera, powinniśmy ją jednak zabrać z balkonu najpóźniej pod koniec sierpnia.

Podłoże i podlewanie
Roślina wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Dobra będzie mieszanka ziemi ogrodniczej (3 części) z jedną c…

Sansewieria - długa jak język teściowej

Sansewieria, zwana też wężownicą pochodzi z Afryki zwrotnikowej lub Azji. Należy do sukulentów krzewiastych a jako roślina doniczkowa słynie tym, że jest łatwa w pielęgnacji, nie wymaga żadnych starań, wygląda bardzo efektownie i łatwo się rozmnaża.




Sansewierie dzielimy na dwie podstawowe grupy.
Pierwsza z nich to rośliny wysokie, rosnące pionowo do góry, o sztywnych, wzniesionych mieczowatych liściach. Z tej grupy najbardziej znaną wężownica jest Sansewieria gwinejska ( Sansevieria trifasciata) zwana też żartobliwie „językiem teściowej”.
Roślina posiada grube mieczowate, przeważnie zielone liście, ozdobne jasnozielonymi poprzecznymi paskami. Niektóre odmiany posiadają dodatkowo zabarwione na żółto brzegi liści.
Drugą grupę stanowią rośliny tworzące niskie rozety. Najpopularniejszą z nich jest Sansewieria trifsaciataa hahnii.

Uprawa
Sansewieria charakteryzuje się dużą odpornością na niesprzyjające warunki zewnętrzne. Wężownica lubi dobrze oświetlone, najlepiej promieniami słonecznymi m…