Przejdź do głównej zawartości

Jukka (Yucca) - popularna roślina w polskich domach


Jukka (Yucca L.) – tej rośliny z rodziny agawowatych nie trzeba chyba przedstawiać nikomu. Charakterystyczne, przypominające bagnet liście wyrastają z zdrewniałego pnia.
W naturze roślina występuje w Ameryce Północnej, Ameryce Środkowej i na Azorach.
W Polsce jest bardzo popularna z uwagi na łatwość uprawy.

Yucca elephantipes en 'Silver Star' plant. (źródło:Wikipedia)

Jukka występuje w różnych odmianach, a w wielu krajach jest rośliną użytkową. Niektóre gatunki wydają sporej wielkości owoce nazywane bananami jukki, które po upieczeniu przypominają w smaku ziemniaki.
Łodygi kwiatowe są spożywane przez Indian w sposób podobny jak u nas szparagi.
Największą wartość mają jednak mocne liście. Wyrabia się z nich sznurek, pasy, sandały, kosze, drabiny, kołyski, maty a nawet odzież. 
Już w czasach prehistorycznych wykorzystywano korzenie jukki na szampon lub środek do mycia ciała.
Wyschnięta roślina jest też wykorzystywana jako „podpałka” przy rozpalaniu ogniska.

Uprawa i pielęgnacja
Roślina jest bardzo łatwa w uprawie, pod warunkiem zapewnienia jej dobrego oświetlenia. Jukka osiąga pełnię swej urody, jeśli przez co najmniej trzy godziny dziennie padają na nią promienie słońca.
Latem można ją wystawiać na balkon, werandę, czy do ogrodu. Podlewamy umiarkowanie (roślina nie może stać w wodzie). Zimą można lekko przesuszyć podłoże.
Trzeba pamiętać o regularnym czyszczeniu z kurzu liści, robimy to delikatnie, wilgotną szmatką. Osobiście nie polecam środków do nabłyszczania.

Jeśli młoda roślina dobrze rośnie, powinniśmy przesadzić ją co roku do większych doniczek.
U roślin starszych, wyrośniętych, które rosną w dużych doniczkach wymienia się tylko górną warstwę ziemi. Nawozimy umiarkowanie i tylko wtedy, gdy roślina rośnie intensywnie.

Roślina łatwo rozmnaża się przez podział, ukorzenianie odrostów korzeniowych, lub przez ukorzenianie kawałków pnia.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Celozja

Autorem artykułu jest Dianthusek W ostatnich latach, dzięki wprowadzeniu do uprawy odmian wysokich o ciekawych kolorach i kształtach kwiatostanów, celozja stała się rośliną bardzo modną. Ponadto ma ona szerokie zastosowanie.
Zależnie od odmiany, może być z dużym powodzeniem stosowana jako roślina z przeznaczeniem na kwiaty cięte (wysokie odmiany), jako roślina rabatowa i doniczkowa (odmiany karłowe i superkarłowe celozji grzebieniastej) oraz na suche bukiety.
Celozja nadaje sie do suszenia, gdyż zachowuje świeżość barwy kwiatów i nie zmienia kształtu kwiatostanów.
W uprawie mamy dwie formy celozji: pierzastą i grzebieniastą. Są to rośliny jednoroczne. Kwiaty ich są bardzo gęsto skupione.
U celozji pierzastej kwiatostany tworzą kłosy zebrane w wiechy, a u celozji grzebieniastej - kogucie grzebienie albo kule. Kwiaty mogą być białe, żółte, różowe, czerwone lub fioletowe.
Wysokość roślin zależy od odmiany i waha się od 15 do 70cm.

Uprawa
Zasadniczym terminem wysiewu jest marzec i kwiecień. W ma…

Corokia - niezwykła roślina doniczkowa z Nowej Zelandii

Dziś coś dla prawdziwych łowców okazów, roślina bardzo trudna do kupienia w Polsce.

Corokia, bo o niej mowa, jest wiecznie zielonym krzewem o niezwykłym wyglądzie.
Pochodzi z Nowej Zelandii i Australii. Inna nazwa corokii to krzew zygzakowaty, co doskonale oddaje wygląd gałązek.
Drobniutkie listki bardzo rzadko rozsiane na cieniutkich łodyżkach doskonale pasują do nowoczesnych wnętrz, wspaniale je ożywiają i budzą zachwyt gości.

Kwiatka nie kupicie w żadnej pospolitej kwiaciarni, a i te specjalistyczne rzadko go posiadają. 
Ale od czasu do czasu roślina pojawia się w sprzedaży na Allegro, są też kwiaciarnie wysyłkowe.



Stanowisko
Lubi rozproszone (np. firankami) słońce, może również przez całe lato stać na balkonie ( w półcieniu). 
Mimo, że corokia potrafi wytrzymać spadki temperatur nawet do zera, powinniśmy ją jednak zabrać z balkonu najpóźniej pod koniec sierpnia.

Podłoże i podlewanie
Roślina wymaga bardzo przepuszczalnego podłoża. Dobra będzie mieszanka ziemi ogrodniczej (3 części) z jedną c…

Sansewieria - długa jak język teściowej

Sansewieria, zwana też wężownicą pochodzi z Afryki zwrotnikowej lub Azji. Należy do sukulentów krzewiastych a jako roślina doniczkowa słynie tym, że jest łatwa w pielęgnacji, nie wymaga żadnych starań, wygląda bardzo efektownie i łatwo się rozmnaża.




Sansewierie dzielimy na dwie podstawowe grupy.
Pierwsza z nich to rośliny wysokie, rosnące pionowo do góry, o sztywnych, wzniesionych mieczowatych liściach. Z tej grupy najbardziej znaną wężownica jest Sansewieria gwinejska ( Sansevieria trifasciata) zwana też żartobliwie „językiem teściowej”.
Roślina posiada grube mieczowate, przeważnie zielone liście, ozdobne jasnozielonymi poprzecznymi paskami. Niektóre odmiany posiadają dodatkowo zabarwione na żółto brzegi liści.
Drugą grupę stanowią rośliny tworzące niskie rozety. Najpopularniejszą z nich jest Sansewieria trifsaciataa hahnii.

Uprawa
Sansewieria charakteryzuje się dużą odpornością na niesprzyjające warunki zewnętrzne. Wężownica lubi dobrze oświetlone, najlepiej promieniami słonecznymi m…