Dziurawiec kielichowaty (Hypericum calycinum), to mało znany, ale bardzo wdzięczny półkrzew okrywowy z rodziny dziurawcowatych. Pochodzi z południowo-wschodniej Europy (m.in. Bułgaria, Turcja) i Azji Mniejszej. W ogrodach jest ceniony za szybki wzrost, gęste dywany zieleni i efektowne, duże żółte kwiaty.
Wygląd i cechy dekoracyjne
Jest to niski, rozłożysty półkrzew (20–60 cm wysokości, zwykle 30–40 cm), silnie rozrastający się dzięki podziemnym rozłogom. Tworzy zwarte, gęste kobierce, które skutecznie tłumią chwasty.
Liście zimozielone lub półzimozielone, eliptyczne/lancetowate, ciemnozielone, błyszczące, skórzaste (4–10 cm długości). W ostrzejsze zimy mogą częściowo opadać lub usychać na końcach pędów.
Kwiaty są duże (4–8 cm średnicy), jasnożółte lub złociste, pojedyncze lub po 2–3, z bardzo licznymi, długimi pręcikami (dają efekt „pędzelka” lub „puszystego środka”). Kwitnie obficie od czerwca/lipca do września (czasami dłużej). Kwiaty są dekoracyjne i wabią pszczoły oraz inne owady zapylające.
Dziurawiec kielichowaty może być wykorzystywany jako roślina okrywowa, idealna tam, gdzie chce się szybko zazielenić teren pod drzewami, na skarpach, w ogrodach skalnych, na rabatach czy w nasadzeniach naturalistycznych. Dobrze znosi warunki miejskie i zanieczyszczenia.
Uprawa w Polsce – wymagania i pielęgnacja
Dziurawiec kielichowaty jest łatwy w uprawie i nadaje się dla początkujących. Jest w pełni mrozoodporny w polskim klimacie i wytrzymuje spadki do ok. -20/-25°C). Korzenie są wytrzymałe – w razie przemarznięcia części nadziemnej (zwłaszcza w bezśnieżne, suche zimy) roślina szybko odrasta wiosną.
Stanowisko
Najlepiej słoneczne lub półcieniste (w słońcu kwitnie najobficiej, liście są intensywniejsze).
Toleruje nawet głęboki cień, ale wtedy kwitnie słabiej.
Miejsce osłonięte od silnych wiatrów jest najlepsze.
Gleba
Przepuszczalna, umiarkowanie żyzna lub przeciętna ogrodowa, próchnicza. Odczyn obojętny do lekko kwaśnego (tolerancyjny). Dobrze znosi suche, piaszczyste gleby i lekkie przesuszenie, ale nie lubi zalewania (ryzyko gnicia korzeni).
Na ciężkich glebach warto dodać piasek lub kompost dla drenażu.
Sadzenie
Sadź wiosną lub jesienią, w rozstawie ok. 30–45 cm (dla okrywy). Roślina szybko się rozrasta – kilka sztuk na m² wystarczy, by utworzyć piękny dywan.
Podlewanie
Umiarkowane. Po przyjęciu się jest dość odporny na suszę. Pamiętajcie, aby unikaj zastoju wody.
Nawożenie
Ma niewielkie wymagania. Wystarczy wiosenne nawożenie wieloskładnikowe lub kompost. Nadmierne nawożenie może zmniejszyć kwitnienie na rzecz liści.
Cięcie
Wczesną wiosną (marzec/kwiecień) przytnij pędy nisko (nawet tuż przy ziemi) – pobudza to gęstszy wzrost i obfitsze kwitnienie.
Po kwitnieniu można skrócić pędy o 1/3 wysokości. Roślina dobrze znosi cięcie.
Rozmnażanie
Najłatwiej przez podział rozrośniętych kęp lub ukorzenione rozłogi (wiosna/jesień). Sadzonki pędowe (półzdrewniałe) latem/jesienią – ukorzeniają się szybko.
Problemy
Generalnie odporny na choroby i szkodniki. Czasem może pojawić się rdza (zwłaszcza w
Dzięki rozłogom dziurawiec może być ekspansywny – kontroluj go cięciem lub barierami korzeniowymi, jeśli nie chcesz, by rozrósł się za bardzo.
Podsumowanie.
Dziurawiec kielichowaty to prawdziwy „pracuś” ogrodu – mało wymagający, odporny na polski klimat, suszę i cień, a przy tym pięknie kwitnie całe lato. Jeśli szukasz rośliny, która szybko pokryje nudne miejsce żółtymi „słońcami”, to idealny wybór. Warto wypróbować, bo nadal jest niedoceniany w polskich ogrodach!
Komentarze
Prześlij komentarz