Wcale się nie dziwię zachwytowi francuskiego botanika Charlesa Plumiera, gdy po raz pierwszy ujrzał te przepięknie kwitnące drzewa. Jak nietrudno się domyślić, to właśnie od jego nazwiska pochodzi nazwa Plumeria (znana na świecie również jako Frangipani). Plumier był pierwszym naukowcem, który opisał i sklasyfikował te niezwykłe rośliny podczas swoich wypraw do Ameryki Środkowej.
W swoim naturalnym środowisku plumerie są potężnymi, rozłożystymi drzewami, osiągającymi do 10 metrów wysokości i podobnej średnicy korony. W naszych warunkach klimatycznych stały się jednak niezwykle oryginalną i luksusową ozdobą wnętrz oraz tarasów.
Stanowisko i wymagania: Słońce to jej paliwo
Plumeria kocha słońce – w końcu jej ojczyzną są gorące tropiki. Aby obficie kwitła, potrzebuje co najmniej 6 godzin pełnego nasłonecznienia dziennie.
Wiosna i lato: W Polsce uprawiamy ją jako roślinę pokojową, jednak od czerwca do końca sierpnia z powodzeniem można wystawić ją na taras, balkon lub do ogrodu. Ważne jest jednak, aby miejsce było całkowicie osłonięte od silnych wiatrów, które mogłyby połamać jej mięsiste gałęzie.
Jesień i zima (Okres spoczynku): Zimą plumeria przechodzi w stan hibernacji i bardzo często gubi wszystkie liście – to zupełnie naturalny proces! W tym czasie należy zapewnić jej temperaturę w przedziale 13–15°C oraz jasne stanowisko (doskonale sprawdzi się oszklona weranda, ogród zimowy lub nieogrzewany, ale jasny ganek).
Podlewanie i nawożenie: Klucz do sukcesu
Plumeria to roślina kapryśna, jeśli chodzi o wodę. Jej grube pędy potrafią magazynować wilgoć, dlatego przesadne podlewanie to dla niej wyrok śmierci.
Podlewanie latem: Podłoże powinno być stale lekko wilgotne. Roślinę podlewamy obficie, ale dopiero wtedy, gdy wierzchnia warstwa ziemi wyraźnie przeschnie.
Podlewanie zimą: W okresie bezlistnego spoczynku podlewanie ograniczamy do absolutnego minimum – nawadniamy ją tylko tyle, aby pędy nie zaczęły się marszczyć i zasychać (zazwyczaj raz na kilka tygodni).
Nawożenie: Ponieważ roślina rośnie bardzo szybko, w sezonie letnim potrzebuje solidnego dokarmiania. Aby stymulować spektakularne i pięknie pachnące kwitnienie, wybieraj nawozy z wysoką zawartością fosforu (np. odżywki do roślin kwitnących lub storczyków), unikaj zaś nawozów z przewagą azotu, które powodują wzrost samych liści.
Podłoże: Maksymalna przepuszczalność
Korzenie plumerii są niezwykle wrażliwe na zastój wody i podatne na gnicie. Dlatego kluczem do sukcesu jest idealny drenaż.
Idealna mieszanka: Użyj gotowej ziemi do kaktusów i sukulentów, mieszając ją w proporcji 1:1 ze zwykłą, żyzną ziemią ogrodową. Warto dodać do podłoża garść perlitu lub drobnego żwiru. Na dnie doniczki **obowiązkowo** musi znaleźć się kilku-centymetrowa warstwa keramzytu.
Rozmnażanie i przesadzanie
Przesadzanie
Młode rośliny przesadzamy regularnie raz w roku, wiosną, do doniczki o rozmiar większej. Starsze okazy przesadzamy wtedy, gdy bryła korzeniowa wyraźnie przerośnie naczynie i zacznie "wychodzić" otworami odpływowymi.
Rozmnażanie z sadzonek pędowych
To najszybszy sposób na uzyskanie kwitnącej rośliny. Sadzonki pobieramy wiosną.
1. Odetnij około 30-centymetrowy fragment wierzchołkowy pędu lub kawałek pieńka (pozbawiony liści).
2. Z rany zacznie wyciekać gęsty, mleczny sok (lateks) – uwaga, jest on toksyczny i może podrażniać skórę!
3. Odłóż sadzonkę w suche, zacienione miejsce na kilka dni (nawet do tygodnia), aby miejsce cięcia całkowicie zaschło i pokryło się kalusem.
4. Dopiero po tym czasie umieść sadzonkę w wilgotnym perlicie lub lekkiej ziemi, stosując opcjonalnie ukorzeniacz.
Rozmnażanie z nasion
Wysiewu dokonujemy wczesną wiosną.
Nasiona plumerii przypominają skrzydełka klonu. Przed wysiewem warto namoczyć je przez kilka godzin w letniej wodzie.
Wtykamy je pionowo w podłoże, pozostawiając "skrzydełko" lekko wystające ponad ziemię.
Aby utrzymać stałą wilgotność i temperaturę (ok. 25°C), pojemnik przykrywamy perforowaną folią spożywczą lub miniszklarnią. Regularnie wietrzymy nasiona, by nie spleśniały. Kiełkowanie następuje zazwyczaj po 1–3 tygodniach.
Czy wiesz, że...?
Kwiaty plumerii są symbolem m.in. na Hawajach, gdzie tworzy się z nich tradycyjne, naszyjniki kwiatowe (lei). Co ciekawe, ich zniewalający, słodki zapach (przypominający jaśmin, cytrusy i gardenię) staje się najbardziej intensywny wieczorem i nocą, aby w naturze wabić nocne motyle.
Komentarze
Prześlij komentarz